Jiyan

Jiyan nihêniyekîpir şirîn û tal e,gelo ew çi tame ?!
Tamek ku bi ronî nayê hîn kirin ,nayê resimandin ,nayê dîtin û bihîstin ;
Tamekî balvekêş ,tamekî tîj ku her kesê heyî peyda kir neçar dike ,renge jî bala wan dikşîne ku heta hetayê ,na heta dawiyekî sînordar wê bicerbînin .
Gelo tu şaşî çênebûye ?
Meydanek car biçûk û tengav carna jî berfireh û…ku şervanan dixwaze û tewlî şer dike ,şerekî bê fermandar , bê serkere û bê her tişt û wenda ,bê deng û pir deng,hişk û ter , sar û bêrehm ,germ û kel , her tişt dijberî hew , dijberî yasaya herî bingehîne vê meydanê ye .
Şervanan dixwaze û bê pirs û bê viyan tewlî şer dike .
Armanc ne ron in , rê ne xuya ye . starek hêj pê k nehatiye , zarokê çîroka me bê hêz û bê kes gerek hespê ramanên xav û taze çilû dayî kêş bike û bicilidîne.
Werin kû bibin di toza suwarê çîroka xwe.
Ezê bibim raportêrek çar çav ku li rûdavên bedew û nehez dinihêrim û ezê bixebitim wêneyekî mayînde arasteyî rihên ku her tim dilivin û dijîn jib o kuştina mirinê , bikim.her tişt ku ne ,lê rûdavên jehrîn , rûdavênpir bi tehleke di jiyana wê de qewmîn tiştên kun e bi yek car dilê ji nav birinê hebe , belku hûr hûr , hêdî hêdî di qonaxên vê pêvajoyê kar kiruye û ew êşandiye.
Ew ma , heyiya wî ji nav neçû,ew ser rawestiya ,mina çiyayekî bilind ku ji bo teqînekê mezin volkanan di nava xwe de perwerde dike , volkanên ne suruştî ku piştî teqînê dest bi sar bûnê bike , volkanên ku heta jiyan nexwaze bimre yê deng bide û kel bimîne û yê bibe tioriyek naşirîn û bi bandor ku di taqîgehek pir kel û pel de hatiye ceribandin . ew yê bibe dersê jiyanê jib o her însanek ku cesareta afirandina rihekî dide xwe .
Ew êşiya , êşiya , kişand , ber xwedan kir û nemir , jiya jiya , îro jî jiyan dike .
Wê jî bawer kir ku ew tiştê ku irov nekuje vê bibe sedema zêde bûna şiyana mirov û vê mirov bi hêztir bike jib o dest pê kirina jiyanekê seqamgîr . ew tişt di dibistana şerê jiyanê de hat hîn kirin
Baweriyek ku di nava malbatên kurdewarî de b9i gelemperî tê dîtin , vê gotina mezina ye ku dibêje :"jina bînin mala , xwerzî didin xala "
Helbet tiştek nehez jî nine , dikarin bêjin rênîşek pir mifa ye jî .yanî zarok bêyî ku bi xwe pê bihese , mînakek ji wê re hatiye dabîn kirin û gelektir bi hizrên mînakê xwe dice pêş carnan bi vê mînakê mirov dikare asoyên dûr ji dest bibîne û dest bi ava kirina hiviyên dûr û dirêje xwe bike .
Mixabin dema ku mînakek pêk nehatibe û nexûya be , yan jî dûr ji dest be , çi tê sere mirov ?!
Tenêtiyeka mutleq dawêrdarî hundura mirov dibe û riha wê pir tê êşandin û ew dibe sedema bi berhem hatina potansiyêleka bi hêz . guşer û tengasiyên rê wê neçar dike li her pirsgirêkekê kûr bibe û baş birame û xwe bêxîne di nav hundurê hizrikan , hez û nehezan xwe re bide zelal kirin , bi xwe dibe berpirsê her rûdawekî ;çavdêr jî bi xwe ye.
Ew hêj nikare xêzên sor fêm bike , kêmasiya mînakê carna wê şaş dihêle û nikare başî û neçêyan ji hew cihê bike û bê viyan hinek sînoran dişkîne . civat dest bi loma dikin û kesayeta wê dibin jêr pirs .
Heylo xwedêwo ! ewa ne bê îmanî ye , pûçel kirina yasaya jî nine , di mejiya wê de hêj tu yasa û zagon pêknehatiye ku bê yasayiyê bike . heylo ma axir nabe bi awayekî hatibe xweyî kirin û perwerde bûn?
Heylo ewa ne serkêşî ye . ewa cebr û zoriya jiyanê ye . derdor , hel û merc, û bêdestekî bi awayekî bêrehm û tundewar dibe handerê wê jib o hindê ku tewlî her cerbeyekî bibe û li her gerek û kolanekî bisimsime , laşê xwe biwestîne û potansiyêlên xwe li her bilindahî û kûrahiyekî aza bike , belkû heke bext yarê wê be , heyiya xwe îfade bike û nasnameyekî xwe re bide seftê.
Niha tiştekî nîvçe xwe re bi berhem aniye . gelek desthat ber hew kiriye bi bayexa dorandina mafê xwe yê rewa .
Hêj lê lê bûn , werin lo loyan ; pirsgirêkên nû li kolanên qerebalix , lavikê xalîser û derdedar , îca wer bikeve rê û bimeşe . dema ku kesayetek bi ferq û taybet ji wê re pêkhatiye. , kesayetek bê hogir û tenê û tenê !
Dixwaze bikeve nava civat , bi wan re bibe , bi wan re bigere , bi wan re bikene , bi hêsirên wan hêsiran bibarîne , bi wan re bijî û jib o wan bimre .
Bawer e ew jib o xizmeta mirov hatiye nav jiyanê .
Lê belê ew nayê pejirandin , hebûna wê nayê dîtin , dengê wê nayê bihîstin .
Dibe jiyandarek pir daxwaz , pir hizir , pir bi cerbe , riha wê nasekine û nikare bisekine .
Herikîn , xebat û hizra serhildan ji xwîna wê difûre .
Sed dax û mixabin çavên wê yên xaşik hatine çavdan , kes naxwaze wan çavan bibîne , pir kes li wan çavan dinhêrin , lê çi kes wan nabîne .
Sipend û morikên şin jî li wan çavên îroyîn û bedew kar nakin . di halekê ku ew tenê jib o hale wan hay hay dilorîne!

şilêr